First Post! 02/17/2011
Vijf uitgangspunten voor een (Reconnective) Healing Practitioner. Door Nadia van Raam Jij bent niet de healer. Dit is misschien een verwarrend concept. Hoe kan je healings geven, maar niet de healer zijn? Hoe kun je healings aanbieden en tegelijk aan je cliënten vertellen dat jij niet degene bent die het doet? Ik leg dit zelf uit aan de hand van een simpel voorbeeld. Stel je voor dat je iemand op bezoek hebt in je eigen woonkamer. Het begint buiten donker te worden en je doet wat lichtjes aan. Jij weet waar de schakelaars zitten en je dimt het licht zodat er een aangename sfeer ontstaat. Ben je op dat moment het licht? Nee, natuurlijk niet. Je hebt het alleen aangezet zodat jullie beide ervan kunnen genieten. Bij een Reconnective Healing is het niet anders. Dit voorbeeld illustreert gelijk de drie volgende belangrijke principes. Heel anderen heel jezelf. Wanneer je een healing geeft, sta je zelf ook in de frequenties, daar is geen ontkomen aan. Dit is een van de mooiste principes van Reconnective Healing; je geeft niet alleen, je ontvangt net zoals de cliënt op de tafel. Onder de mensen die met Reconnective Healing werken, is het algemeen bekend dat hun eigen lichaam tijdens sessies ook vaak reageert en ze de frequenties hun werk voelen doen. Uiteraard is de sessie die je geeft voor de cliënt en dat is ook je focus. Het mooie is dat juist in die overgave voor jezelf de mooiste dingen kunnen gebeuren. De helende frequenties komen niet door jou heen, je bent geen doorgeefluik. Een heel bekende manier om iemands functie in een healing te beschrijven, is die van doorgeefluik. Bij Reconnective Healing ben je dat echter niet. In deze vorm van healing ben jij niet degene die iets stuurt naar je cliënt. De frequenties komen niet door jou heen en worden niet via jou aan de cliënt gegeven. Zo worden de frequenties dus ook niet beperkt door hoe jij je die dag voelt en welke staat van gezondheid je zelf hebt. Op verschillende plekken bij iemands lichaam of lichaamsveld kun je sensaties voelen. Wat je voelt in je handen is niet het sturen van de frequenties, maar eerder het ontvangen ervan. Het is het observeren, luisteren, met je handen naar wat er al is. In het voorbeeld van het aanzetten van het licht in de kamer zou je ook niet willen beweren dat het licht door jou heen komt. Je vangt het licht op op je netvlies. Het gros weet niet eens hoe elektriciteit werkt. En dat is ook niet nodig. Je hoeft niet te weten hoe de healings werken. Laat je niet beperken door dat we nog niet begrijpen hoe de healings werken en waarom ze zo snel en een blijvend resultaat opleveren. Als we eerlijk zijn is er zo veel in onze wereld wat we niet (werkelijk) begrijpen. We kunnen vaak de wetmatigheden van de natuur wel omschrijven, maar dat is niet hetzelfde als begrijpen hoe het ontstaan is. ‘We maken dagelijks gebruik van tientallen apparaten waarvan we niet weten hoe ze werken. Hoe een computer werkt, is voor mij nog steeds een raadsel, maar ik maak er dagelijks dankbaar gebruik van. Ik twijfel niet of het wel werkt, want dat ervaar ik. Wellicht horen wij ook aangesloten te zijn op een dergelijk, maar veel intelligenter netwerk en is dat wat we herstellen met The Reconnection.' Je kunt niets doen of worden om waardig genoeg te zijn om dit werk te doen. Je bent per definitie ‘waardig’ genoeg, omdat je geboren bent en leeft. Wat nodig is om dit werk te doen heeft veel meer te maken met de bereidheid om tijd en moeite te investeren om een paar basisbeginselen te leren, een open geest en hart. De rest volgt vanzelf. "God doesn't call the qualified, he qualifies the called.” Voor mij betekent het zoveel als dat het Universum mij kwalificeert als ik me beschikbaar stel om het werk te doen. Het enige wat ik hoef te doen is te luisteren naar het verlangen om mijn medemens te helpen en bij te dragen aan de wereld. En mijn dankbare ervaring is dat het zo werkt. Geloof jij in wonderen? 1 Comment |
